
İyi takım olmak, ben için değil biz için olmaktır. Farklı
roller ama ortak bir sahne vardır. Önemli olan da sahne aşkıdır.
Öbür türlü sen kendini seversin ben kendimi, Seni sevmekle
yormazsın beni ve ben senin beni sevmeni, zaten takım taklavatla dolu yaşamdaki
takmatakım sebeplerden biri haline getirmem.
"biz" diyebilmek ve bunu sadece lafta değil de hayatının her saniyesinde yaşabilmek dünyanın en güzel, ama aynı zamanda da en zor şeyi olsa gerek. Hele ki insan kendi benliğinden vazgeçmeden biz olabiliyorsa, işte o zaman gerçek aşkı bulmuş olur bence.
YanıtlaSilGörsel güzelmiş :)
YanıtlaSil